Hi everybody!

Tijd voor een update! Ik heb veel te vertellen aangezien ik al meer dan een maand niet meer wat van me heb laten horen. Om te beginnen; Ik leef nog, zit nu aan de andere kant van de wereld, in Melbourne (Australie), heb nog 2 benen en 2 armen `en een hoofd, al is die een beetje rood door de zon.

12 december

Op de paradijselijke stranden van Railay kwamen Doenja en ik al snel onze verloren vriend Remko tegen. Hij was de weg kwijt geraakt en door een verwilderde Duitser meegenomen. Tijdens de strooptocht die daarop volgde liepen ze in de hinderlaag van Doenja en mij. (Remko is een goede vriend die Doenja en ik van de bergsport kennen, en we hadden wel afgesproken elkaar te meeten) Doordat de duitser qua leeftijd en ambities niet echt bij ons paste, splitste hij zich snel van ons af en begonnen de Remko-Doenja-Kajan avonturen.

De dagen die daarop volgden hebben we vooral niks gedaan, maar we hebben ook kano's gehuurd, om op de open zee waarin kwallen van een meter doorsnee rond dobberen op de hoge golven te peddelen en Doenja proberen om te gooien. En we hebben strandwandelingen gemaakt en gebeach volleybald. Maar hoe jammer het ook is, we hebben niet geklommen. Mijn schouder was simpelweg nog niet goed genoeg hersteld na de ontwrichting. En ook al hou ik niet van beperkingen.... soms geeft je lichaam een boodschap af die duidelijk genoeg is.
Op een gegeven moment hadden we alledrie genoeg van het paradijs. Nadat een ladyboy (veel voorkomend verschijnsel in Thailand) in het holst van de nacht in paniek op de deur van mijn bunglow bonkte omdat ze zogenaamd achtervolgd werd door bloeddorstige moordenaars en nadat Remko aangevallen was door een aap, gelukkig zonder Rabies, waren we allemaal wel toe aan een nieuw avontuur op een nieuwe plek.

We pakten, toen het weer het toeliet, de traditionele longtailboat richting Ko Phuket, het bekenste en beruchtste eiland van Thailand. Onderweg zijn we gestopt voor wat pogingen om te snorkelen, en ook al ging dat niet zo goed (weinig zicht) heeft het wel wat mooie plaatjes opgeleverd. Ook zijn we in een set van een horrormovie terecht gekomen, alleen was dit echt. we vaarden door een kudde kwallen heen, van die kwallen van een meter doorsnee. En als ik het over een kudde heb, bedoel ik niet 10 units, maar meer 10000, en dat is geen komische overdrijving! We lieten ons op een heel onbekend eiland droppen waar bijna geen toerist te bekennen was. Ko Yao Noi is hoofdzakelijk een eiland dat bewoond wordt door boeren. Hier en daar waren wel wat bungelows en restaurantjes, maar het zag ernaar uit dat de bewoners leefden van wat ze verbouwden. Alles op het eiland was heel vredig en relaxt.

We kregen een 9 persoons bungelow met zijn 3en. nice. De volgende dag hebben we een auto gehuurd uit het jaar 1980. Hij had geen deuren meer en je kon hier en daar het wegdek zien, door de auto heen. Hij reed wel nog lekker, en heeft ons overal meengenomen waar we heen wilden. Heerlijk genoten van de avontuurlijke bergweg en later de zonsondergang. Het leven kon even niet beter. En toen kwamen de muggen alweer.

Phuket stond op ons te wachten. Het kloppend hart van de toeristenbusiness in Thailand. Daarom verwachtten we natuurlijk ook veel toerisme en alle Thaise varianten die daarop mogelijk zijn. Maar toen we in de hoofdstad van Ko Phuket, Patong aankwamen, stond mijn mond open van de verbijstering (eens een keer niet omdat ik adem moest halen, ha ha)
Om de 5 meter stond een prostituee, of een ladyboy, soms beide, die je blik probeerden te vangen en je probeerden te verleiden. Kleine kindjes probeeren van alles aan je te verkopen, van kapotte plastic figuurtjes tot nep-bloemen aan toe, meestal s'nachts, aan het uitgaanspubliek, dat ofwel dronken rondzwalkt ofwel voor pampus ligt op het strand ofwel als een nuchtere Hollandse jongenman rondloopt en sluw (als een vos) als die is, overal binnen sneakt zonder te betalen en hier en daar geniet van de gratis drankjes.

Na een dag of 3 was het wel duidelijk geworden dat we ons niet echt thuis voelden tussen alle kaalgeschoren baardragende dikke engelse sekstoeristen en de door armoede gedreven prostituees.

We besloten te vertrekken naar het enige (bekende) eiland waar in nog niet was geweest: Ko Samui. Dat eiland staat bekend om dat het alles heeft: Natuur, toerisme, een vliegveld, stranden, grote boten, kleine boten, koraalriffen en scooters die je kan huren. Helaas had het ook heel veel regen. Het was haast ironisch, op de boot op de oceaan hadden we het droger dan op het eiland op de pier. Doorweekt en wel vonden we een rustig bungelowparkje, nadat we de taxichauffeur vroegen om een cheap-hotel (welke? er zijn er 1000 hier)
Het weer werd er helaas niet echt beter op de dagen daarna, maar we hebben toch een leuke tijd gehad. Veel rondgereden op de brommertjes, toch nog wat aan cultuur gedaan, we hebben namelijk een super mega grote boeddha omringt door allemaal dikke bellen gezien.

Ik heb nog, toen Doenja `en Remko zich ' te oud' voelden om uit te gaan, leuke avonturen meegemaakt, in mijn eentje. Ko Samui heeft inderdaad alles wat je wil en wel in naar mijn idee de juiste hoeveelheid. Het uitgaansleven wordt je niet opgedrongen zoals in Phuket en de cultuur en natuurbeleving is niet zo onvermijdelijk als op Ko lipe en Ko yao noi.

Na een paar dagen Ko Samui verliet Remko ons, technisch gezien verlieten we hem, want hij zou die dag vliegen van Ko Samui via Bangkok naar huis. Hij wilde graag een witte koude kerst meemaken en niet in de zee ronddobberen ;) anyway, Doenja en ik gingen op weg naar Ko Pangan, waar, zoals de nauwkeurige lezer van mijn blog, de beruchte fullmoon parties gehouden worden. En dat was ook precies naar waar we heen gingen. Mijn 2e full moon party.

En die was heel leuk.

Toen zat Thailand er wel op voor mij.... ruim 1,5 maand en verschrikkelijk veel gezien. Ik pakte de slaaptrein naar Bangkok, kocht nog even een nieuwe camera, omdat mijn eerste camera het inmiddels finaal begeven had en liep nog EEN keer door de Kosang Road.In slaap gevallen in de taxi naar het vliegveld en toen was er opeens geen weg meer terug.
Ik moest opeens denken aan mijn lieve zus die ik de ochtend daarvoor alleen had achter gelaten, totaal verdwaasd, zittend aan de ontbijttafel, na een meer dan wilde nacht XD. Dacht aan Ko samui..... aan de witte stranden.... aan de jungle tocht met Rutger en Jelle..... aan mijn grote kapmes die ik in mijn bungelow had achter gelaten.... aan......

Ik vond Thailand een geweldig land. Een land waarin alles kan als je geld hebt. Waarin de ' andere ' visie op veiligheid en hygiene voor meer dan geweldige avonturen leiden. Prachtig maar soms ook even slikken.

Ik stapte het vliegtuig in en verliet Thailand.
Zeker niet voorgoed, maar wel voorlopig.